افتادگی رحم

رحم عضو ماهیچه ای گلابی شکلی در درون لگن ودر بالای مثانه می باشد. بیرون‌زدگی‌ رحم‌ عبارت‌ است‌ از افتادن‌ یا نشست‌ کردن‌ رحم‌ از مکان‌ طبیعی‌ خود که‌ باعث‌ می‌شود داخل‌ مهبل‌ برآمده‌ شوددر بعضی موارد مثانه یا رکتوم نیز به طرف پایین وبه داخل کانال واژن وارد میشود که دراثرصدمه عضلات وبافتهای کف لگن می باشد.

که ازعلل ان :

–  فشار ناشی از حاملگی و زایمان .

–  سن بالا – چاقی – سرفه های مزمن

–  یبوست مکرر – تومورهای لگنی

  APR به عمل جراحی درمان افتادگی رحم که از طریق واژن انجام می شود، گفته می شود.

علائم افتادگی رحم:

– بی اختیاری ادرار / تکرر ادرار/ احساس فوریت در ادرار

– اسهال/ بی اختیاری مدفوع/ یبوست

– کمر درد/ پهلو درد/ درد لگن

– افزایش حجم خونریزی قاعدگی

-افزایش ترشحات واژن /احساس پری در واژن

 تشخیص افتادگی رحم:

با توجه به علائم ومعاینه لگن توسط پزشک تشخیص نهایی داده می شود.

 درمان افتادگی رحم:

برخی بیماران با فیزیوتراپی و دارو ، درمان می شوند و برخی دیگر باید از راه واژن یا شکم جراحی شوند .

– برخی خانم ها هیچ علامتی از افتادگی رحم ندارند ولی به محض اینکه وزنشان اضافه می شود یا رژیم غذایی شان تغییر می کند، دچار بی اختیاری ادرار یا تشدید آن می شوند. در مواردی که بیمار علائمی ندارد،رعایت موارد زیر ، بسیار کمک کننده است:

– مصرف فیبر بیشتری در رژیم غذائی روزانه ( حدود ۲۰ گرم ) برای پیشگیری از یبوست

–  درمان سرفه های  مزمن

-خودداری از بلند کردن اشیا سنگین

-خودداری از قلیان  و سیگار کشیدن

– پرهیز از قهوه و چای و نوشابه های گازدار بدلیل کافئین  موجود درآنها

-کاهش وزن در صورت اضافه وزن

– انجام ورزشهای تقویت کننده عضلات لگن (ورزش کگل kegel ) در درمان درجات خفیف افتادگی رحم موثر است که شامل انقباضات مکرر عضلات اطراف واژن و اسفنگتر مقعدهمانند زمانی که سعی در کنترل ادرار و مدفوع  می کنید (حداقل ۱۰ ثانیه در حالت انقباض و سپس ۱۰ ثانیه عضلات خود را شل کنید.) به تعداد حداقل ۱۰ بار در روز به مدت ۳ تا ۶ ماه

توجه کنید که اشتباها شکم ، باسن یا عضلات داخلی را منقبض نکنید.

– محدودکردن مصرف الکل،قهوه، ادویه ، شیرین کننده های مصنوعی ورنگهای غذایی

– رعایت اصول بهداشت ناحیه تناسلی با خشک کردن کامل ناحیه وخودداری از مصرف انواع پودرهای بدن وعطرها یا صابونهای رنگی تحریک کننده

اگر هنوز پس از تغییر در نحوه زندگی، فرد دارای علائم بود(درد شدید ، عدم تخلیه کافی مدفوع و یا بی اختیاری ادراری ، مشکل در رابطه جنسی )پزشک معالج وی ،جراحی ترمیمی یاAPR  را توصیه میکند.

مراقبتهایی بعداز عمل جراحی :

-مراقبت محل جراحی به منظور جلوگیری ازووارد امدن فشاربه محل بخیه و عفونت

– خودداری از دستکاری بخیه ها تا بهبودی زخم که معمولا ۲ الی ۴ هفته طول می کشد

–  قرار گرفتن بیمار در وضعیت درازکش به پشت بعداز عمل به طوریکه سرزانوکمی بالاتراز سطح تخت باشد

-پرهیز از مصرف غذاهای نفاخ به جهت جلوگیری از نفخ شکم

–  استفاده ازسبزیجات ومیوه جات ودرصورت نیاز ازمسهل های ملایم به جهت جلوگیری ازیبوست

– شستشو ناحیه بعد از هرباردفع ادرار یا اجابت مزاج با آب گرم و خشک کردن با دستمال جاذب استریل

-انقباض عضلات کف لگن به منظورتقویت میاندوراه  به  مدت ( ۳-۵  ثانیه ) به دفعات (۱۰بار)  درهرنوبت در سراسر روز و سپس افزایش دفعات این ورزش

– خودداری از بلندکردن اشیاء سنگین وایستاده به مدت طولانی

–  از رابطه جنسی از ۴۵ روز تا دوماه ،طبق دستور پزشکتان خودداری کنید.

–  مراجعه به پزشک در صورت بروز علائمی مثل دردلگن ، مشاهده ترشح غیرعادی ، ناتوانی درانجام فعالیتهای شخصی  و خونریزی

توجه:

– تقویت عضلات کف لگن در دوران بارداری و بعد از زایمان، از مشکلات مربوط به واژن که اختلال جنسی و دفع، پیش می آورد تا حد زیادی پیشگیری یا ازشدت آنها کم می کند.